TAKSİM GEZİ DİRENİŞİNDEN SAO PAULO'YA

METE KIZIK

29.06.2013

9 EYLÜL GAZETESİ

 TAKSİM'DEN SAO PAULO'YA 

Küreselleşmenin ekonomik yıkımlarına karşı dünya çapında genel direniş yaşanıyor Yunanistan, Portekiz, İspanya, Fransa, Orta Doğu, Latin Amerika ülkeleri  sosyal ve demokratik hakları için ayaklanıyor.  Dünya kaynayan kazana döndü.  Ülkemizde ise;  Gezi direnişinde simgelenen 2-3 ağaç, halk direnişine dönüşmüş, bu kalkışma küresel boyutta da yankılar yaratarak, şimdi de Brezilya ve Şili’ye örnek olarak,  milyonların ayağa kalkmasını sağlıyor.

Bu ayaklanma,  Barseleno’da 95-98 yılları arasında aynı evi paylaşıp, öğrenimini tamamladıktan sonra ülkesine dönen sosyolog İsabella ile önceki gün yaptığım uzun yazışma, yaşananların birinci elden bilinmesi açısından aydınlatıcı ve paylaşmam gerekli bilgiler içeriyor. Sao Poula’da böyle bir halk direnişini birçok kişinin beklemediğini, yürüyüşlerde sıkça Türk bayraklarının taşındığını ve direnen tüm Türkiye ile gurur duyup, kendilerine ilham verdiklerini, sürekli internetten  gelişmeleri takip ettiklerin belirtiyor. 

Şimdi sözü İsebella'ya bırakalım:

“Son yıllarda ekonomik mucize olarak pompalanan Brezilya’da,  Dünya Kupası maçlarının oynanması nedeniyle bir yandan ülkeye ciddi oranda dış sermaye gelirken diğer yandan da stadyumların yapımı ve yenilenmesi, otobanlar, alış veriş merkezleri, oteller için milyonlar harcandı.  Örneğin Mane Garrincha stadyumunun yenilenmesi, Bilhaho eyalet hükümetine 1,2 reali'ye (400 milyon Euro) patladı. İlk protesto gösterileri açılış maçı olan Brezilya ve Japonya karşılaşması öncesi Cumartesi günü Brasilia kentinde yaşandı.  Çoğunluğu genç insanlardan oluşan, farklı kesimlerden on binlerce yurttaş  Dünya Şampiyonası’nın dayanılmaz maliyetlerine, ulaşımdaki zam ve konut sıkıntısına karşı ayaklandı. Yürüyüşçülerin ellerinde “ Temiz başkanlık” Yolsuzluğa son”,” Ulaşım zamları geri alısın” gibi çok sayıda pankartlar vardı. Bu gösterilere güvenlik güçleri Gezi direnişindeki gibi vahşice saldırdı.  Neden ayaklanmasın ki; çalışanlar dünyadaki en yüksek vergileri  ödemek zorunda. Vergiler halka dönmüyor. Eğitim, sağlık, konut, ulaşım alanlarında halk memnun değil. Ülkedeki yolsuzluğun boyutlarının yıllık 50 milyar Euro olduğu sanılıyor. Asgari ücretin 678,00 Reais (230 Euro) olduğu ülkemizde ulaşıma yapılan 20 Centavos  zam, bardağı taşıran son damla oldu, aynı Gezi parkındaki ağaçlar gibi.  Brezilyada 81 senatör ve 531 parlamenterden oluşan düzen,  milyonların taleplerini göz ardı ediyor. Birçok insan,  milyarlar harcanan dünya şampiyonasının yerel ekonomiye katkısı olmadığını da görüyor. Örneğin, büyük şirketlerden Budweiser, Mc Donalds stadyumlarda yiyecek içecek satmaya izinli tek tekel. Halkın vergileriyle yapılanlar bir iki şirketin para kazanması için ayarlanmış durumda. Brezilya da insanlar işlerine, alış verişlerine gitmek için çokça aktarma ve uzun yolculuk yapmak zorunda. Bunun karşılığında alınan maaşlar hiç de yeterli değil, üstelik ulaşım pahalı. Direnişçiler ulaşımın gece ve gündüz bedava olmasını istiyor. Yığınsal tepkiler sonucunda birçok şehirlerde ulaşım zammı geri alındı. Bu, büyük kazanım,ancak yeterli değil. Sağlık ve eğitim alanında yatırım yapılması, düşünce özgürlüğü, polisin şiddet kullanmadığı toplanma ve gösteri özgürlüğü öne çıkan talepler. Yolsuzluğa bulaşmış José Sarney ve Renan Calheiros gibi politikacıların yargılanması isteniyor. Bunların hala devlet yönetiminde olması, kabul edilemez bir durum.“

Anlaşılan “Her yer Taksim, her yer direniş” sözü boşuna söylenmedi. Sesler Brezilya’ya ve Şili’ye de ulaşmış durumda.

 link