KONFOR KADINLAR DA ÖZÜR BEKLİYOR

METE KIZIK

Özür dilemek sadece insani bir davranış değil. Devletler de hem kendi iç işlerinde hem de sorunlar yaşadığı devletlere karşı özür dileyerek, tarihiyle yüzleşiyor, yanılgıdan dönüyor. 2010 yılında Mavi Marmara gemisine İsrail askerlerinin düzenlediği operasyonda 9 Türk'ün hayatını kaybetmesiyle başlayan süreçte İsrail’in koşullu özrü, konuyu tekrar güncelledi. ..

Uluslar arası ilişkilerde özür bekleyen konuların birisi de Güney Kore ve Japonya arasında yıllardır süren “ konfor kadınlar” konusu.

Japonya, koloni ülkelerinden (Kore, Tayvan ve Filipin) ve 2. Dünya Savaşı sırasında, yaklaşık iki yüz bin kadını silahlı kuvvetleri tarafından cinsel köleliğe zorlandı.

Japon dilindeki yumuşak bir ifadeyle "konfor kadınları" 1932'den savaşın sonuna kadar Japon askerleri tarafından Doğu Asya çapında kurulan "konfor istasyonları"nda seks kölesi olarak kullanıldı. ..

Bu insanlık suçunun öyküsüne gelince...

1932 ‘de askeri yönetimce kullanılan ilk “ konfor istasyonları ", Shanhai’ de kuruldu. 1937’de sistematik şekilde yaygınlaştı.

Çoğunluğu Güney Koreli genç kadınlar gerek iş vaadiyle, gerekse kaçırılarak Japonya’ya götürüldü. Ülkeye varır varmaz “ konfor istasyonları ” onlar için tecavüz, zoraki seks, dayak, işkence merkezleri oldu. Hastalananlar bu merkezden hemen çıkartıldı.

Savaşın bitiminden iki hafta önce çoğu öldürüldü ya da geri çekilen Japon askerlerince ölüme terk edildi. Kalanlar ise kadın hastalıkları, psikolojik sarsıntı ya da sosyal dışlanmışlıkla yaşamak zorunda kaldı. Japon resmi kurumları bu kadınlara karşı işlenen suçları için yasal ve ahlaki sorumluluklarını yerine getirmedi. Şimdiye değin Japon hükümetleri, tarihindeki bu utanç suçu için özür dilemedi. 

Güney Kore'de, bugün sadece 63 eski "konfor kadını" hayatta.

Yaşananlar unutulmadı

Japonya, Güney Kore ile sürekli gerginlik yaratan bu konuda özür dilemeyi niçin kabul etmiyor?

Gelişmelere bakar mısınız?

1988’de Kore Kadın Birliği, bu konuda araştırma yapılması amacıyla ilk girişimi başlattı. 1990’ de Japonya Sosyalist Partisi senatörü Motooka Shoji, hükümetten bu konuda komisyon kurulmasını istedi. Gelen yanıtta” askeri bir sorun değil, özel girişimcilerin işi” olduğunu belirtildi. 1992'de sorun ilk kez BM’ye taşındı. 1994’de uluslar arası hukukçulardan oluşan komisyon raporu açıkladı. Tanıkların ifadesiyle sorunun varlığı, dünyaya ilan edildi. Bu gelişmenin ardından Kore, Tayvan ve Filipinli 15 kadın ABD’de dava açtı..

1995 Temmuz ayında Japonlar sivil bir inisiyatifle tabu konusu "konfor kadınları" yla ilgili Asya Kadın Fonu’nu kurdu. Bu girişim kısmi özür ve tazminat ödeme niyeti diye algılandı.

Japonya hükümeti, iki yıl sonra fonda biriken 4 milyon dolar yardımın 240 bin dolarını konfor kadınlarına bağışlanmasını kakarlaştırdı. Fonun ilk müdürü bu tutumu Japonya’nın yasal ve ahlaki sorumluluğundan kaçma girişimi ve kendilerini kullanma niyeti olarak değerlendirip, görevinden ayrıldı. Mağdur kadınların çoğunluğu “ hakaret” sayarak parayı almadı.

Daha sonra Başbakan Hashimoto Ryotaro fona "özür” değil “ pardon” mektubu ve bir miktar da para gönderdi. Ancak bu içerik kabul edilmedi. Ardından fon kapatıldı.

2008’de Güney Kore'de Japon büyükelçiliği kapısının girişine "konfor kadınları" anısına bir heykel dikilince ortalık yeniden karıştı. Japonya heykelin yıkılması için ardı ardına notalar verdi.

Ancak elçilik binası önünde her çarşamba günü düzenlenen portesto gösterileri daha da büyüdü. başlanır. Geeçen hafta gösterilerin bin 63.sü gerçekleşti.

Güney Koreliler, Japonşa'nın gerçeği kabullenmesini, resmi bir özür, komisyon kurulması, tüm resmi belgelerin açıklanmasını, kurbanlar için anıt ve müze yapılmasını, Japon okullarında gerçeğin işlenmesini, tazminat ödenmesini ve suçluların cezalandırılmasını istiyor.

Mücadele sürüyor...